Reacties

Wat een prachtige docu/film! Rauw! Brengt mij als moeder van een nu 17-jarige dochter (op 4 jarige leeftijd een medulloblastoom) in tranen. Nu dat mijn dochter ouder wordt gaat pas de verwerking zijn intrede doen. Langzaam sijpelen er allerlei vragen door. Zij heeft wellicht net zoals jouw zus niet goed het beseft gehad dat ze er ook dood aan kon gaan. Zat mijn dochter lekker te knippen en te plakken in het Erasmus Sophia en zag ik de angst van een tiener een bed verder in de ogen die precies wist hoe laat het was. Ik vond het toch wel confronterend dat Priscilla zegt aan het eind van de film 'het is fijn om frisse lucht door je longen te laten gaan en te voelen dat je leeft'! Helemaal waar lijkt mij maar zou ieder die niet met deze ziekte (of andere levensbedreigende ziekte) ook zoiets zeggen!? Denk het niet! Ik ga proberen deze film met mijn dochter te kijken. Ik weet niet of ze alles begrijpt. Ze heeft NAH overgehouden aan de zware bestrallingen in 2008. NAH noemen ze wel eens de tweede diagnose. En ja ik ben blij dat de medische wetenschap nog steeds sprongen maakt en dat de late effecten hopelijk ooit tot het verleden gaan behoren. Kanker eigenlijk helemaal. Want wat zet het je leven op zijn kop. Prachtige animatie's/illustratie's trouwens!!! Te mooi! Liefs, Moniek.... Invouwen